Seni Kucaklıyorum Rüyamda Anne

Seni Kucaklıyorum Rüyamda Anne

Hatırlamıyorum ne kadar yürüdüğümü. Kendime geldiğimde bir dağın zirvesinde olduğumu fark ediyorum. Soğuk bir rüzgâr esiyor, hafif üşüyorum…

Neden buradayım, bilemiyorum? Etrafa bakıyorum… Aşağıda masmavi deniz ve sağda uzayıp giden yemyeşil ova.

İçimde bir korku var, sebebini bilmediğim. Anlam veremiyorum duygularıma. Boğazımda düğüm, yutkunamıyorum. Tüm çabama rağmen engelleyemiyorum boncuk boncuk akan gözyaşlarımı…

Uzaklara, ta uzaklara bakıyorum… Donakalıyorum, ellerim soğuklaşıyor, içim ürperiyor… Buz gibi oluyorum, soğuk terler akıyor her yanımdan. Aman Allah’ım annem bana bakıyor karşıda gökyüzünde. Bana gülümsüyor…

Anneme ulaşmak için avuçlarımı açık uzatıyorum ellerimi ama ulaşamıyorum. Ona doğru yürüyorum. Dağın kenarında ayağım kayıyor aşağı doğru yuvarlanıyorum. Nice sonra açıyorum gözlerimi. Her taraf yemyeşil, rengârenk çiçekler, hoş kokular… Annem nerede bakıyorum. Tam bu an uyanıyorum, yatağımdayım.

Evet, yine annem yok. Duvardaki takvime bakıyorum, 13 Mayıs Pazar yazıyor: Bugün anneler günü.

Anneme sarılıp sevgimi paylaşmak istiyordum. Çok uzum zaman oldu annemi görmeyeli, sarılmayalı, kucaklaşmayalı… Uzun zamandır görmüyordum annemi rüyamda. Hüzün kapladı içimi; duygularım sel oldu; tufanlar koptu içimden. Anneme artık hiç yoktu ve olmayacaktı bu dünyada. Akıyor engelleyemediğim bir gözyaşı yanağımdan aşağı…

Eşref Bolukçu

Psikolojik Danışman

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ